Biografie

Biografie

Na het gymnasium in Amsterdam studeerde Els van Stalborch kunstgeschiedenis in Utrecht. Zij was verbonden aan verschillende musea. Hoewel zij zich sinds enige tijd volledig op het schrijven heeft toegelegd, is haar band met de kunsten nog altijd sterk. read more

Nieuws

14 december 2018 bijeenkomst stichting “Coalitie Erbij”

Op 13 december 2018 heeft in het Spoorwegmuseum te Utrecht de druk bezochte slotbijeenkomst plaatsgevonden van “Coalitie Erbij“. Els van Stalborch heeft haar voor deze gelegenheid geschreven gedicht “Eenzaamheid” voorgedragen. “Coalitie Erbij” is het nationale samenwerkingsverband van maatschappelijke organisaties die elk op eigen wijze een rol spelen om eenzaamheid te bestrijden. (Humanitas, Leger des Heils, […]

5 september 2018 thema Utrecht Vervoert

Op 5 september 2018 is in de hal van het Utrechtse Stadskantoor een expositie ingericht met als thema “Utrecht Vervoert“. De expositie legt de focus op 5 aspecten van vervoer; fiets, trein, te voet, water en smart mobility. Ook het Utrecht Stadsdichtersgilde heeft aan deze expositie meegewerkt. Op een bilboard is het gedicht te lezen […]

31 augustus 2018 “DichterS bij Wilhelmina”

Ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de Stichting Wilhelminapark en omgeving heeft het Stadsdichtersgilde de opdracht gekregen om gedichten te schrijven over het park en deze samen te brengen in een fraaie bundel. Els van Stalborch en Fred Penninga hebben dit project begeleid en op 31 augustus is de dichtbundel “DichterS bij Wilhelmina” […]

november 2018 Gedicht bij het Restaurant Wilhelminapark

Vlak bij de ingang van het Restaurant Wilhelminapark vind je een gedicht van Els van Stalborch. Het gedicht is een ode aan de prachtige plek, het romantische gebouw en de culinaire hoogstandjes, die je kunt ervaren. Het gedicht is gefreesd uit een metalen plaat en vormt een fraai geheel met dit unieke stukje Utrecht.

24 mei 2018 Onthulling Muurgedicht Koningslaan 2

Els van Stalborch schreef een gedicht om Utrecht  als studentenstad in het zonnetje te zetten. Behalve dat het gedicht gaat over de studententijd, is het ook nog eens geplaatst op de muur van  Koningslaan 2, Els’ oude studentenhuis, dat nog steeds dezelfde functie heeft. Op donderdag 24 mei om 17.00 uur is het muurgedicht feestelijk […]

17 februari 2018 Poëtische Surprise

Zaterdag 17 februari werd door Els van Stalborch in de pandhof van de Domkerk haar prachtige gedicht “Je zult maar op de vlucht zijn” voorgedragen aan de voormalig dakloze Laye Si. Alle aanwezigen waren bijzonder geroerd door de rake woorden. Laye S, liefhebber van poëzie, werd samen met een aantal anderen die middag verrast door […]

september 2017 – februari 2018 Luther Tentoonstelling Catharijneconvent

               Tijdens de grote Luther tentoonstelling in het Museum Catharijneconvent te Utrecht zal Twan Geurts enkele lezingen houden over de grote drie hervormers van de reformatie. Els van Stalborch zal deze lezingen verrijken met gedichten over Luther, Erasmus en Adrianus VI. Deze bijzondere lezingen worden gehouden in het auditorium […]

februari 2018 De Utrechtse Boekhouder

Het tijdschrift voor Utrechts literair erfgoed, De Utrechtse Boekhouder, heeft in het nummer 8/2018 1 in de rubriek Op Kamers de bijdrage opgenomen van Els van Stalborch onder de titel Koningslaan 2. Het artikel is te lezen via de volgende link  http://deutrechtseboekhouder.salonsaffier.nl/DUB-19-8-2018-1.pdf en staat op pagina 22. 

Recencies

  • Misschien zijn gedichten net als schilderkunst

    In plaats van de verhalenbundel Boven de wolken van Arthur Japin, viel vorige week per ongeluk de dichtbundel Tijd vergist zich van Els van Stalborch op de mat. Heh? dacht ik. Ik lees geen gedichten. Ik sloeg de bundel open en dacht veel en ook niets, maar voelde alles bij één gedicht.
    Ik besloot de uitgever te mailen dat er iets fout was gegaan met het compliment erbij dat deze gedichten nog veel te hoog gegrepen zijn voor mij. Nog wel.
    Eén gedicht uit de bundel bleef bij me hangen.Ik mailde de uitgever of ik het op mijn blog mocht delen. Ik snapte het niet helemaal, maar ook wel…. ik voelde dat ik het snapte. Misschien zijn gedichten net als schilderkunst: je hoeft de techniek niet te kunnen benoemen om ze mooi te vinden.
    Hoewel ik kunst vaak sneller kan waarderen dan poëzie. Het gaat niet over tekst, dus neemt mijn rationele ik het niet over.
    Hoe dan ook. Lees hier het prachtige stukje poëzie van Els van Stalborch uit het eerste deel van de bundel genaamd  Een oorspronkelijke dag

     Als alles verbeelding                      Voor even bewust
    van denken en geest,                       in oneindige tijd,
    er niets echt bestaat                        verloren in ruimte,
    of nooit is geweest.                          die in leegte verglijdt.

    Als alles een droom is,                     Als leven toeval en zo,
    de dromer ons vreemd,                   maar een ik en een jij,
    onbereikbaar de zin,                        dan nog ademt alles,
    verlangen ontheemd.                       het wonder van wij.

    Titel  Tijd vergist zich  |  Auteur  Els van Stalborch

    als-alles-verbeelding-een-oorspronkelijke-dag-els-van-stalborch-tijd-vergist-zich-800x450

    - Alex Hoogendoorn “Tijd vergist zich”
  • <a href="http://www.elsvanstalborch.nl/?page_id=101">Marcella Baete , Radio Plus Gent, Lettervreter</a>

    “Als lezer vraagt men zich af of Els van Stalborch daar geen universele menslijke stille poëzie brengt verwoordt in een bepaald eigenzinnige stijl”

    - Marcella Baete , Radio Plus Gent, Lettervreter
  • Johanna W.P. Hell. Biblion, Leidschendam

    “Op intense wijze gaat de dichteres op zoek naar raakvlakken van mens en tijd. Tijdens haar zoektocht is zij zo gelukkig om de juiste taalbeelden te vinden, hiermee bouwt zij diepgaande en toch toegankelijke versen”

    - Johanna W.P. Hell. Biblion, Leidschendam